خوبين؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

عيدتون مبارك

اميدوارم سال خوفي داشته باشيد

سکوت دنیای شگرفی ست که آدمی را با واقعیت وجودی خویش وبا کشف ناشناخته ها آشنا میکند ولی هیاهو وجنجال دنیای کاذبی ست که آدمی را گرفتارتوهم وخیال می نماید

انسان آگاهانه تنها درسکوت میتواند  ازدرک عقلانی خویش فراتررفته وبه دنیای بی مرزدیگری که ورای دنیای شناخته شده است قدم بگذارد

شناخت عمیق سکوت درون راه ورود انسان به دنیای ناشناخته هاست

کسانی که با سکوت درونی خویش آشنا می شوند به دنیای بی مرزوناشناخته ودمادم نوی قدم می گذارند که یک لحظه ی آن را با تمام اوقات دنیای شناخته شده عوض نمی کنند

انسان با ارتباط با سکوت درونی خویشتن است که به کشف دمادم ناشناخته ها می رسد .

انسان با کشف سکوت درونی خود به دریایی پرازدروجواهروارد می شود که ابتدا وانتها ندارد

فلسفه ی زندگی القایی و تکراری اغلب انسان ها فراراززیان ورسیدن به سود است اما هستند کسانی که با زیان میمانند تا نفس وریشه وعلت گریزاززیان وسودطلبی را درخویشتن پیدا کنند واینان انسان های برنده ای هستند که فلسفه ی واقعی زندگی خودرا به دست می آورند  

عشق ارتباط درونی انسان با خویشتن است وعقل ارتباط بیرونی انسان درگریزازخویشتن . عشق کشف خویشتن است اما عقل فراموشی خویشتن

بیداری واقعی انسان بیداری او ازخواب غفلت است و بیداری ازخواب روزمره ازغفلتی به غفلت دیگر غلطیدن است

بیداری یگانه گنج سعادت بشری ست جزآنکس که ازخواب جهل بیدارمی شود هیچکس نمی تواند درخواب آلودگی بیداری دیگری را درک کند

آدمی ناخودآگاهانه ونا آگاهانه بازیچه ی بی اختیار دسیسه پردازیهای ذهن خویشتن است واین واقعیت درصورت آرام بودن کامل ذهن هرکسی برای وی قابل مشاهده وادراک است

بیاییم واقعیت را آنگونه که هست  نگاه کنیم ، نه آنگونه که ما میخواهیم باشند . اگرتوانستیم بدون دخل وتصرف ذهن خود درواقعیت  ، « آنچه هست » را ببینیم به مرزدرک واقعیت نزدیک شده ایم  

تنها آگاهی ست که سبب تعالی وکمال انسان می شود اما نه آن آگاهی که با کسب اطلاعات کتابی به درجه ی پزشک ودکترومهندسی می رسیم بلکه آن آگاهی که سبب گشودن چشم بصیرت انسان می گردد وبسا افراد امی وبی سواد نیزازاین آگاهی برخوردارند

هرلحظه فکری درضمیرما جوشیده ومارا گرفتارخود می نماید وما براساس خاطرات خود به آن فکرپاسخ می دهیم « افکارنیزبراساس خاطرات ما درضمیرشکل می گیرند » ، اگربتوانیم با تخلیه ی ذهن خودرا ازجوشش مداوم افکارکهنه و متناقض ، رها نماییم به ادراک دیگری دست می یابیم که ادراک معمولی نیست

هرانسانی ازتفکرخویش برای خود حصاری ساخته وخودرا درآن زندان خودساخته اسیرمی نماید . درآن زندان بدون آنکه راه به هدف ومقصد وغایتی داشته باشد خودرا بقا وکمال میدهد . اگربتوانیم با جدیت این زندان خودساخته را درخویشتن ویران کنیم به فضای دیگری وارد می شویم که آن حریم واقعی ، وتجلی وشکوفایی ماست . اگرکسی بخواهد به معنای واقعی خودرا کشف نماید ، باید خودرا ازهجوم تمام تبلیغات زمان وجامعه وفرهنگ  و باورهای خویش رها نموده ودرخویشتن به دنبال کشف شخصیت واقعی وحقیقی خود باشد

تکرارجنگ ، جنگ را برای انسان امری گریزناپذیرو حتی مقدس نموده است ، درصورتیکه فسلفه ی زندگی هیچگاه جنگ نیست

انسان درپشت تمام شکست ها وفقدان ومحرومیت وآزار، ورنج هاست که برای خود هرتصمیم بازدارنده ای را می گیرد وبرای انجام هرعملی خودرا محق می بیند ، اما عمل صحیح آن است که هیچ شکست وفقدان ومحرومیت وآزارورنجی انگیزه وباعث ، و محرک انجام آن عمل نباشد واین عملی ست که انسان را به ادراک حقیقت می رساند

انسان ازخود ، موجودی سرگردان ساخته است وتمام تلاشش صرف ، رهایی ازسرگردانی می شود ، ولی هرچه درمرداب سرگردانی بیشترفرو می رود

ما رنج واندوه را ناخودآگاهانه برای خود می آفرینیم ودراین حیاط خلوت تعفن زا عمری خودرا محبوس وزندانی می کنیم

ماوقتی اراده می کنیم عملی نیک را انجام بدهیم ناخودآگاهانه خودرا دچارانحراف نموده وازاصل خویش دورمی شویم ، آیا می توانیم اعمال نیک وانسانی را بدون اراده انجام دهیم ؟  وقتی ما نسبت به ریشه وعلت اراده درخویشتن آگاهی کافی را داشته وخودرا ازجوشش این فعل وعمل درونی نجات داده ایم ، تمام اعمال مان بدون اراده ؛ اعمال صحیح  وسالم ونیک وانسانی است ، اما عمل نیکی که درآن اراده دخیل می شود ، ما ناخودآگاهانه گرفتاریک میدان وفضای نمایشی هستیم که خودرا درآن بقا می دهیم ، منیت خودرا پاسخ می دهیم . دخالت اراده مارا گرفتاردنیای تضاد وتناقضات می کند ودرآن حریمی که ما گرفتاردنیای تناقض وتضاد باشیم اعمال ما اعمالی نیک نیستند

راه رهایی ازبن بست اندیشه « کوراندیشی » ، داشتن جرات وشهامت فکرکردن است ، شاید غالب ما شهامت فکرهای ریشه ای وبنیادین را ازخود سلب نموده ویا آن را هرگز نداشته باشیم

هیچکس نمی تواند قدرت تفکررا ازآدمی بگیرد مگر خودمان ، خودرا دربن بست اندیشه زندانی نموده وشهامت وجرات فکرکردن را ازخویشتن سلب نموئه باشیم . دراین صورت است که آدمی قدرت تفکررا ندارد وخودرا سرسپرده وبنده ی گوش بفرمان افکاردیگران می نماید و ذهن او قبرستان مرده ی افکاردیگران است

بسیاری از افراد تحصیلکرده ودانشگاه دیده قدرت تفکررا ازخویشتن سلب نموده و خود دارای تفکری نو وتازه وخلاق نیستند و سرسختانه حامل  افکارسطحی دیگران اند وچه بسا افراد امی وبی سواد هستند که خود دارای تفکری شگرف وریشه ای و نو هستند واسیرتفکرات دیگران نیستند

موسیقی آرام ، ذهن را تلطیف می کند ودرانسان تمرکزفکربوجود می آورد که بعضی ازبا ورهارا نیزممکن است  درآدمی دگرگون کند وانسان را به خلسه ای موقت روانه سازد ولی این راه ورود به لامکان نیست

موسیقی آرام می تواند غباری ازادراکات دیروز را درذهن متبادر کند ولی نمی تواند انسان را با لامکان پیوند دهد  ونمی تواند آدمی را به ماورای زمان ومکان برساند

آدمی  ، موجودی شرطی وبرنامه ریزی شده است و تمام قوانین ریزودرشت حاکم برجهان ابزارهای تداوم وبقای شرطیت او هستند کسی که بخواهد خودرا ازشرطیت خویش خلاص نماید نیازی نیست طغیانی برعلیه قوانین حاکم برجهان جهت دگرگونی آنها داشته باشد بلکه باید خودرا آگاهانه ازقیدوبند واسارت تمام قوانین خلاص ورها نماید . طغیان برعلیه هرقانون ومتزلزل کردن آن بندی ازخود گسستن و خودرا گرفتاربند قانون تازه ای نمودن است ، این آزادی واقعی انسان نیست